มาถึงตอนอวสานซะทีสินะ...ขอบคุณทุกคนที่ตามอ่านนิยายเรื่องนี้นะคะ....แต่มันจบแล้วค่ะ...ในที่สุดก็ได้ยินคำที่รอคอย....แม้ไม่อยากได้ยินก็ตาม....เค้าบอกว่าเค้าจะต้องกลับไปอยู่ที่บ้าน หรือไม่ก็ทำงานในที่ๆไม่ต้องเสียเงินค่าตั๋วเครื่องบินแพงๆเพื่อจะกลับไปเจอครอบครัว...และที่บ้านเค้าก็กำลังหาคนให้เค้าแต่งงานด้วยแม้ว่าคนนั้นเค้าจะไม่เคยรู้จักก็ตาม เพราะเค้าอายุก้มากแล้วพ่อแม่อยากให้แต่งงาน และถ้าเป็นสิ่งที่พ่อแม่ต้องการเค้าก็ยอม และเค้าก้บอกว่าเรื่องการทำตามคำบัญชาของพ่อแม่แก้มน่าจะรู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ....

ใช่สิ...ชั้นรู้ดีที่สุด...และก็รู้ดีว่าชั้นคงได้แต่ยอมรับสิ่งที่เธอเลือกเท่านั้น...เธอบอกว่าฉันคงจะเจอคนที่ดีกว่าเธอได้ไม่ยาก...แต่เธอจ๋า...ฉันคงไม่มองใครไปอีกสักพักใหญ่...และต่อให้มีใครเข้ามาฉันขอคนที่ดีเหมือนเธอก็พอ...แค่ดูแลชั้นได้ดีเท่าเธอก็พอ..ไม่ต้องมากกว่านี้หรอก ...และคำขอโทษที่เธอเฝ้าพร่ำบอกมากมาย..ชั้นไม่ต้องการมันเลยนะ...ฉันไม่เคยเสียใจสักนิดที่เคยได้รักเธอและไม่เคยโทษเธอโกรธเธอเลยสักนิด...ฉันรักเธอมาก..และเธอก้จะอยุ่ในใจฉันแบบนั้น ต่อให้ต่อจากนี้ไปเธอจะอยู่ไกลแสนไกลและเราก้อาจทำได้แค่เมลคุยกันก้ตาม แต่อย่างที่เธอบอก เรายังเป้นเพื่อนกันได้ แม้ลึกๆในใจฉันจะไม่ยอมรับมันก้ตาม

มีคนถามฉันว่าฉันเชื่อเธอเหรอเรื่องที่เธอต้องโดนบังคับแต่งงาน...ถ้าถามจริงๆฉันเชื่อ เพราะเธอไม่เคยโกหกฉัน เธอมักพูดตรงๆเสมอ และต่อให้ไม่เชื่อความจริงที่เราต้องเลิกกันก็ไม่เปลี่ยนอยู่ดี ให้ฉันมองโลกในแง่ดีแบบนี้เรื่อยๆไปดีกว่า แต่เธอก้ใจร้ายเหลือเกินนะ ที่บอกไม่ให้เราเจอกันอีก เพราะเธอไม่อยากลังเลกับการตัดสินใจของเธอ.....ทั้งๆที่ฉันแค่อยากมองหน้าเธอและกอดเธออีกสักครั้งก่อนที่เราจะไม่ได้เจอกันอีก...แต่เธอก็ใจแข็งมาก และฉันก็ยอมแพ้เธอจริงๆ ตอนที่ฉันบอกว่าเธอคงลืมฉันไม่ยากแล้วที่เธอโกรธชั้นกับตอนที่เธอพูดว่าที่ผ่านมาเธอรักชั้นจริงๆ....ชั้นก้ดีใจจริงๆนะ และชั้นก้เชื่อเธอ แม้มันจะไม่เปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าเราจะต้องเลิกกันก็ตาม

จากนี้ขอให้เธอจดจำเรื่องราวของเราไว้ อย่าลืมชั้นจากใจเธอนะ และแหวนที่นิ้วข้างขวานั้นมันก้จะเป้นที่ของเธอไปจนกว่าฉันจะเจอใครที่ฉันจะฝากชีวิตไว้ได้ ขอให้คนที่เธอได้เจอเค้ารักเธอ ดูแลเธอ และเห็นคุณค่าเธออย่างที่ฉันทำ ขอให้เค้ามีในสิ่งที่เธอต้องการและสิ่งที่ฉันไม่มี ขอให้เค้ากอดเธอแน่นๆ มองตาที่สดใสของเธอ และปลื้มกับรอยยิ้มหวานๆของเธอ และรับรู้ว่าเค้ามีค่ามากแค่ไหนที่ได้อยู่กับเธอ ขอให้เธอมีความสุขมากๆ แม้ว่าต่อจากนี้ฉันจะต้องใช้เวลาที่เหลือในการทำใจ แต่ฉันก็ไม่เสียใจที่ได้ใช้เวลาร่วมกับคนดีๆแบบเธอแม้เวลานั้นมันจะสั้นมากก็ตาม